Bókarblogg

The long way home (1)   Prenta færslu  

Friday 18. May 2012 kl: 15:46

Ég trúi því varla að ég hef ekkert lesið árið 2012, en áðan kláraði ég fyrstu bókina á þessu ári og það er að koma júní!

Í gær kíkti ég á Amazon og sá á forsíðunni auglýsingu um bók sem heitir The Long Way Home eftir Karen McQuestion.

Ég sótti preview á bókinni og varð húkt á fyrstu fjórum köflunum og var ég ekki lengi að panta mér eitt stykki beint á iPaddinn minn, fimm dollarar og málið er dautt.

Ef bara íslensku bókaútgáfu fyrirtækin myndi fatta þetta consept, þ.e.a.s. að hafa rafbækur margfallt ódýrari en prentaðar bækur. Sorry en ég segi bara bla bla bla bla þegar bókaútgefendur fara að væla yfir umbroti fyrir tölvur og þess háttar afsökunum til að réttlæta verðið. Ekki nema þeir vilji hreinlega að maður versli sér eingöngu útlenskar bækur, það er líka allt í lagi mín vegna, alveg hægt að fara á bókasafnið eins og út í búð til að næla sér í þessar íslensku. En já.. ég ætlaði ekki að krummast út í bókaútgefendur...

Bókin er frábær, FRÁBÆR!.. mæli sko með henni. Hún hitti í mark hjá mér. Söguþráðurinn er ekki nýr af nálinni, fjórar konur sem þekkjast ekkert fara í Road Trip, en höfundi tekst að vekja áhuga, gera mann forvitinn, persónusköpunin er skemmtileg og svo er ást og kriminal í pakkanum sem gerir bækur bara betri...

Ef þú átt Kindle og ert hrifinn af svona feel good bókum sem fjallar um líf fólks þá er þessi bók algjörlega þess virði.. fimm dollarar og málið er död...eins og áður kom fram.


  Hefur þú eitthvað að segja?  (Enginn hefur sagt orð)

Blogg um hlaup

Hjólað í vinnuna og enn er hjólað   Prenta færslu  

Thursday 17. May 2012 kl: 10:17

Það gengur vel að hjóla! Mér sýnist nú Íslandsbanki ætla að rústa Arionbanka í þessari keppni, en við erum með gott forskot á Landsbankann þannig að ég vonast til að það haldist

Í Arionbanka er liðið mitt með flesta daga innan bankans, en það getur heldur betur breyst, sérstaklega ef fólk er ekki að skrá niður hjólatúrana sína og ætlar að koma með skráningu á síðasta degi. Sumir spila þannig leik og svo sem ekkert við því að gera, allt partur af planinu að vinna keppnina. Mér persónulega finnst skemmtilegast að allir skrái reglulega svo það komi sanngjörn samkeppni á milli manna.

Annars erum við í öðru sæti með fjöldi kílómetra og hlutfall kílómetra, þannig að þetta er frekar spennandi

Í gær var búið að tjalda á Sæbrautinni og var hægt að fá heitt kaffi, sótavatn, loft í dekkin og smurningu á keðjuna. Ég að sjálfsögðu stoppaði og spjallaði við fólkið. Mikið ofsalega var gaman að taka sér smá tíma og njóta, í staðinn fyrir að bruna bara áfram og drífa sig í vinnuna. Það voru alltof margir sem hjóluðu bara fram hjá.... skora á hjólreiðamenn næst að stoppa þegar þetta er gert!

Frídagur í dag, er ekki viss hvað verður gert. Eflaust eitthvað innanhúss, drengnum tókst að brjóta kommóðuna sína (ekki spyrja hvernig), þannig að það verða einhverjar tilfærslur á heimilinu og fataskáparstúss, en kannski að maður skelli í brauð eða eitthvað, bara svona af því bara....

og já hey! Sjóvá fær stórt PRIK í kladdann fyrir frábæra þjónustu! Einn tveir og bingó komin með nýja glerplötu (hin brotnaði) ofan á spanið mitt og ég get farið að sjóða pasta, súpur, og grænmeti aftur. Jeiii...






  Hefur þú eitthvað að segja?  (1 hefur tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Guðný Pálína,  

Blogg um krabbamein

Læknaheimsókn   Prenta færslu  

Monday 14. May 2012 kl: 20:00

Í dag var heljarinnar spítaladagur....

Byrjaði á að fara í blóðprufu - 1 stunga
Fékk svo beinþéttilyf í æð - 2 stungur
Einhverju hylki var svo stungið undir húð hjá mér með þykkri nál og tilheyrandi "ái" hljóðum - 1 stunga

Sem sagt, fjórar stungur í dag og aðeins fjórar vikur í samskonar pakka.

Ég verð nú að viðurkenna að ég gekk ekkert alltof glöð út af spítalanum í dag. Ef ég skoða línuritið sem sýnir krabbameinsvísana (minnir að það heiti það) þá eru gildin enn að hækka, en það hefur dregið úr hraðanum á vextinum.

Læknirinn var ánægður með þetta, en það er eitthvað sem segir mér að vera ekki ánægð. Ef þetta væru hlutabréf, þá væri ég kannski ánægð, en ekki af því að þetta er krabbameinið.

Ætli ég verði ekki bara að vonast eftir betri niðurstöðum næst, en einhvernvegin held ég að svo verði ekki, en það kemur í ljós.




  Hefur þú eitthvað að segja?  (6 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Anna,  Berta,  Elsa,  Kristín Erla ,  Linda Jónsdóttir,  Trítla,  

Blogg um fjölskylduna

Fjölskyldan og Kolla   Prenta færslu  

Monday 14. May 2012 kl: 08:16

Þá er þessari helgi lokið en hún var einstaklega upptekin eitthvað. Reyndar tókst mér ekki að gera allt, en eftir að hafa farið í IT-Girl Partý og komið heim klukkan eitt um nóttina á föstudeginum var mín svolítið þreytt á laugardeginum.

Eins og hefur komið fram á síðustu færslu þá byrjaði laugardagurinn á brunch-i en eftir það fórum við Skottið á tónleika í Hörpunni með Ragga Bjarna og Co. Vorhátið kölluðust tónleikarnir þó maður kannski sé ekki alveg viss um að það sé komið vor þegar maður lítur út um gluggann og sér allan snjóinn!

En tónleikarnir voru heldur betur skemmtilegir! Öll þessi gömlu góðu voru spiluð sem ég ólst upp við að heyra, sérstaklega þegar afi var í heimsókn og var ótrúlega magnað að sjá Ragga Bjarna, Diddú, Eivör, Björn Jörund og fleiri stórsöngvara taka lagið.

Meðalaldurinn í salnum var svona 70 ára og voru svo krúttlega gamlar konur við hliðina á okkur. Ég veit ekki hvert þær ætluðu að fara þegar Álftagerðisbræður stigu á sviðið, þvílík spenna, það heyrðust hljóð og allt. Ég sagði við Erlu að það væri eins og við værum að fara á Pál Óskar tónleika eftir svona 30 ár fyrir þær að horfa á og hlusta á þessi lög, en ég get alveg ímyndað mér að gamlir tímar hafi rifjast upp og góðar minningar skollið upp í kollinn á þeim þegar lögin voru spiluð. Þó ég sé nú undir 40 ára þá voru alveg lög þarna sem tóku mig aftur í tímann og var það ljúft.



Það var á dagskrá að fara í gæsun seinna um kvöldið, en þar sem tónleikarnir voru búnir klukkan sjö þá var ég alveg búin á því (LOL orðin gömul!) og ákvað ég að fara heim og taka því rólega. Ég verð að muna eftir að keyra mig ekki út og fór ég bara snemma í bólið

Við drösluðumst með Kollu Kóalabjörn út um allt og kom hún með okkur í Bauhaus og Ikea. Stefáni fannst einstaklega gaman að hafa hana hjá sér og var ótrúlega gaman að fylgjast með því hvað hún var lifandi fyrir honum. Hann talaði við hana, sýndi henni hluti, útskýrði fyrir henni hvað væri að gerast og vildi endilega taka hana með í kerrunni sinni þegar við fórum í búðirnar. Það fór mikið fyrir brjóstið á honum að hún ætti að vera skilin eftir út í bíl þegar við fórum í IKEA þannig að hann fékk að taka hana með og hún fékk að vera í hólfinu á meðan.



KK var svo góður við mig að hengja upp hillur inn í eldhúsi svo ég gæti verið með iPadinn fyrir ofan eldavélina, en þegar ég var að taka til áður en hann fór að bardúsa í eldhúsinu og spjalla við Láru frænku tók ég eftir því að helluborði mitt er brotið
Ég er ekki alveg tilbúin til að fara eyða peningum í nýtt helluborð og var það EKKI á dagskrá, en vonandi fáum við þetta bætt úr tryggingunum, en við ætlum að hringja í dag Ferlega var ég svekkt að sjá þetta, datt ekki í hug að þetta gæti gerst og við gerðum ekkert! Það var bara allt í einu brotið!

Sem betur fer getum við grillað og ákveðið var að skella bara í pizzu, og var hún bjútífúll!



Annars er ég á leiðinni upp á spítala, verð þar í nokkra klukkutíma. Er að fá lyf í æð og fara í blóðprufur.
Eins og vanarlega er ég að deyja úr stressi *andainnogandaút*


  Hefur þú eitthvað að segja?  (4 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Barbietec,  Inga,  Inga Hrund,  

Blogg um fjölskylduna

Morgunmatur   Prenta færslu  

Sunday 13. May 2012 kl: 12:13

Í gær bauð ég nokkrum gellum i morgunmat heim til mín og þar sem veðrið var ágætt ákvað ég að prófa að grilla egg og beikon út á svölum ásamt pönnsur en kosturinn við það er að íbúðin fyllist ekki af brasreyk, það kemst meira á pönnuna í einu og ég er miklu fljótari að skella í góðan morgunmat eins og ameríkanarnir "geraða".

Omnnommnonommm... ljúffengt var það en hér eru myndir, svona til að gera þig alveg kreisí!






  Hefur þú eitthvað að segja?  (3 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Guðný Pálína,  Jóna Lind,  Kristín Erla ,  

Blogg um krabbamein

Táknrænn draumur?   Prenta færslu  

Saturday 12. May 2012 kl: 23:18

Ég upplifi það af og til að dreyma mjög sterka drauma. Það gerist sjaldan en þegar það gerist þá situr draumurinn eftir í huga mér og get ég kallað minningu um hann þegar ég þarf á því að halda.

Fyrir mörgum árum síðan (svona 15 árum) dreymdi mig afa minn hann Dagfinn sem dó þegar ég var 10 ára gömul. Afi Dagfinnur var í miklu uppáhaldi hjá mér þegar ég var lítil og hlakkaði ég til allra laugadaga en það var þá sem hann kom í heimsókn.

Afi var með góða nærveru. Hann sat í sófanum og las blöðin með gleraugum skökk á nefinu og það var einhvernvegin rétt að hafa hann í heimsókn.

Uppáhaldskakan hans afa var græn kaka sem mamma gerði, ég hef ekki hugmynd hvað hún heitir, en ég held svei mér þá að ég hafi ekki fengið þessa köku síðan hann dó. Ég man samt enn hvernig hún var á bragðið, áferðin eins og á sandköku, hún var umvafin súkkulaði svo var möndlubragð af henni. Skrítið hvað maður getur munað bragð og lykt í mörg ár.

Ég held því fram að afi hafi komið til mín í draumi fyrir 15 árum síðan. Hann sat á bekk og var að lesa dagblað, svona eins og hann gerði þegar hann kom í heimsókn til okkar í Árbæinn. Það var nákvæmlega ekkert í umhverfinu í kringum okkur, við vorum hvergi, en samt einhversstaðar en það var eingöngu þessi eini bekkur sem hann sat á. Allt annað var hvítt, eins og langt og augað eygði.

Ég settist við hliðina á afa í draumnum og var hissa hvað hann var að gera þarna. Ég ítrekað spurði hann hvað hann væri að gera, hvernig það gæti staðist að við værum saman. Hann væri dáinn en ekki ég.

Eftir dálitla stund lagði hann blaðið frá sér, horfði í augun á mér og sagði “Sigrún, ég get komið til þín þegar þú þarft á mér að halda.” Með þessum orðum glaðvaknaði ég og síðan þá hefur draumurinn oft skotist í huga mér, sérstaklega þegar ég hugsa til afa. Ég hef einnig leitt hugann að því hvort hann ætti eftir að koma einhverntíman aftur til mín.

Afi er ofarlega í huga mér núna. Hann kom til mín í draumi í vikunni og hef ég ekki náð að hrista drauminn frá mér. Í þessum draumi gekk ég inn í strætó og settist niður. Strætóinn var fullur af fólki, en ég tók ekki eftir neinum nema manni sem sat fyrir aftan sætið sem ég valdi. Ég kannaðist eitthvað við manninn en þegar ég snéri mér við og leit á hann áttaði ég mig á því að þetta var afi. Hann var kominn til mín.

Í þetta sinn talaði ég ekki við afa, heldur fann ég fyrir nærveru hans og fann hversu mikið ég saknaði hans. Ég man eftir því að hafa hugsað afhverju hann væri í strætó, hvert hann væri að fara og hvað hann væri að gera í draumnum mínum. En þegar ég vaknaði kom upp í huga minn “o ó”, því ef ég hugsa til draumsins sem mig dreymdi fyrir rúmun áratugi síðan þá sagðist hann koma til mín þegar ég þyrfti á honum að halda.



  Hefur þú eitthvað að segja?  (3 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Anna,  Bjögga frænka,  Pabbi,  

Blogg um fjölskylduna

Kolla   Prenta færslu  

Friday 11. May 2012 kl: 19:27

Þetta er hún Kolla!



Kolla er Kóalabjörn sem á heima á leikskólanum hans Stefáns en fer heim með einu barni um helgar og fær að fylgjast með lífi barnsins.

Kolla verður hjá okkur um helgina og við ætlum að gera eitthvað sniðugt með henni. Á mánudaginn fer svo Stefán aftur með hana Kollu í leikskólann og við skrifum í bók hvað við vorum að bardúsa þegar hún var hjá okkur.

Þetta er bráðsniðugt verkefni hjá leikskólanum og hlakkar okkur mikið til að setjast niður á sunnudaginn og skrifa litla sögu um afdrif Kollu um helgina. Stefán er ofur spenntur og druslast með Kollu út um allt. Nú er hún að borða kvöld mat með honum en þau ætla að lúlla saman í nótt

Annars var sveitaferð í leikskólanum í dag og heppnaðist hún ljómandi vel!




  Hefur þú eitthvað að segja?  (2 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Árdís...,  Lilja,  

Blogg um hlaup

Hjólað í vinnuna dagur 3   Prenta færslu  

Friday 11. May 2012 kl: 12:08

Í morgun þurfti ég ekki að skutla stráknum í leikskólann þannig að ég ákvað að taka auka rúnt!

Mér finnst alltaf jafn fyndið hvað ég nenni að leggja meira á mig þegar ég get verið að innvolvera tækni inn í hreyfinguna en ég setti iPhone-inn á stýrið, stakk headphoneunum í samband og stakk "svara" snúrunni upp í munninn og beit í tækið í hvert skipti sem einhver hjólaði fram hjá mér hehehehe...



Sumar myndirnar heppnuðust og aðrar ekki, en ég veit ekki hvað fólk hefur haldið þegar ég mætti því þegar ég fór alltaf að hjóla að þeim í stað þess að fara frá og lá við að ég væri að mana þau út af veginum hehehe.. Maður verður nefnilega að fórna sér fyrir sportið!

Náði 14k í dag! jeiiii

Hér eru valdar myndir en hægt er að fylgjast með Hjólað í vinnuna myndunum á Gramfeed-inu undir taginu #hjoladivinnuna
og að sjálfsögðu á Instagram





Já og hér er langi rúnturinn minn (eða tja.. langi og ekki langi)






  Hefur þú eitthvað að segja?  (2 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Jóna Lind,  sólborg,  

Blogg um hlaup

Hjólað í vinnuna dagur 2   Prenta færslu  

Thursday 10. May 2012 kl: 17:18

Það gekk vel að hjóla í morgun, mér varð svolítið kalt á puttunum þar sem ég gleymdi vettlingunum *brrrr* verð að muna eftir þeim næst.

Á leiðinni heim datt mér í hug að festa iPhone-inn á hjólið mitt og taka myndir í leiðinni! Það lukkaðist vel og náði ég nokkrum skemmtilegum myndum!

Held ég geri þetta svei mér þá bara héðan í frá! Reyndi að ná myndum af fólki sem ég mætti hjólandi, en á morgun verð ég að taka myndina þegar fólkið er komið nær svo sjáist nú á myndunum hver er að hjóla



Hér er svo Steinar sem er með mér í liði og KIP, svo varð ég að taka mynd af henni Lilju sem hugsar um Stefán minn á daginn






  Hefur þú eitthvað að segja?  (2 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: barbietec,  Lilja,  

Blogg um krabbamein

Hugafarið   Prenta færslu  

Wednesday 09. May 2012 kl: 22:43

Það er ýmislegt sem rúllar í gegnum kollinn á mér hvað varðar krabbameinsstöðuna mína. Auðvitað leiði ég mikið hugann að því hvort ég hefði getað gert eitthvað til að endurgreinast ekki, hvort ég hafi verið að gera eitthvað vitlaust eða hvort þetta sé eitthvað sem bara gerist og ekkert við því að gera.

Það sem er fast í kollinum á mér þessa stundina (og undanfarið) er hugafarið. Ég man þegar ég greindist fyrst var sagt við mig að ég væri svo jákvæð og ég væri með svo gott hugafar og það væri ástæðan fyrir því að ég rúllaði fyrri meðferð upp eins og ég hefði ekkert þurft að hafa fyrir þessu. Hugafarið og jákvæðnin væri lækningamátturinn í ferlinu mínu, læknavísindin voru aukaatriðið. Jákvætt hugafar var það eina sem skipti máli.

Í dag er ég er ekki sannfærð…

Ef hugafarið er með lækningamátt, afhverju í ósköpunum tók krabbameinið sig upp um leið og ég hætti meðferð hjá læknunum ? Ég var svo jákvæð og glöð alla meðferðina. Virkjaði innri kraft, nærði sálina á hverjum degi, naut lífsins og sá allt það góða sem fylgdi því að hafa fengið krabbamein. En samt, samt fékk ég það aftur og meira segja núna á þannig stað að ekki er hægt að skera það burt eins og síðast.

Hugafarið hjálpar manni að komast í gegnum hlutina, á kannski skemmtilegri og auðveldari hátt, þ.e.a.s ef maður er með jákvætt hugafar, en ég hef komist að því að lækningamátt er það ekki með.

Ef maður gæti læknað sig með huganum einum þá væri enginn veikur í dag. Þetta er allt spurning um hversu sterkur líkaminn er, hugafarið gerir ferlið bara léttara eða erfiðara. Hugafarið ræður hvort við náum að njóta ferðarinnar eða líða illa. Hugafarið ræður því hvernig við upplifum ferlið, því miður þá læknar hugafarið ekki neitt.

Nú hljómar eins og ég sé í einhverjum djúpum dal tilfinninga, ég er það sennilega að hluta til, en mér finnst ég hafa bara séð svo mörg dæmi um fólk sem gerir allt rétt í þessu lífi en samt verður það veikt og svo fólk sem fer hrikalega illa með sig andlega og líkamlega og það verður aldrei alvarlega veikt.

Lífið er lottó og við erum boltarnir sem svífa um í glærri kúlu, svo á tilviljunarkenndan hátt er ein og ein kúla valin. Stundum upplifir maður eitthvað gott og stundum eitthvað slæmt, svo er það bara hversu sterkur líkaminn er sem ræður því hvernig fer.

Hugafarið ræður aftur á móti því hvernig við upplifum það að hafa verið valin úr glæru kúlunni og að sjálfsögðu er nauðsynlegt að hafa upplifunina sem jákvæðasta, það auðveldar lífið og gerir það skemmtilegra, en það getur stundum verið þreytandi að vera alltaf jákvæð og sterk, alveg rosalega þreytandi og í augnablikinu (og undanfarið) er ég alveg rosalega þreytt, þreytt á að vera hálfpartinn bent á að þetta sé allt mér að kenna. Mér að kenna af því að ég borða ekki basískt fæði, borða sykur, fer ekki á safakúra og borða mjólkurvörur.

já.. ég er þreytt...



  Hefur þú eitthvað að segja?  (14 hafa tjáð sig)
Þeir sem hafa tjáð sig: Barbietec,  besta mamma,  Beta,  Bettý,  Bjögga frænka,  Helga,  Hjördís Hilmarsdóttir,  Kittý,  Kristín Steinarsdóttir,  Rannveig Þyri Guðmundsdóttir,  Sigga Júlla,  Sigrún,  Sverrir Ásmundsson,  Ylfa,  

Viltu lesa meira blogg?